YoungWorks Blog YoungWorks Blog
Zoeken
Privacy op sociale netwerken: hoe regelen jongeren dat?

Over jongeren en privacy op internet is al veel geschreven en gedebatteerd. De gevallen waarin jongeren publiekelijk worden geconfronteerd met hun persoonlijke gegevens of diepste geheimen zijn inmiddels wel bekend (en zijn, vooral in Amerika, nog steeds aan de orde van de dag). Zo lijkt het alsof jongeren hun privacy helemaal aan de kant zetten om bijvoorbeeld mee te kunnen doen op sociale netwerksites. Maar het tegendeel blijkt waar. Privacy is juist een belangrijk begrip voor jongeren in de online wereld. Ze gaan er alleen anders mee om dan volwassenen denken. Een onderzoek en een toespraak van danah boyd geeft hier helderheid in.

Privacy op sociale netwerken: hoe regelen jongeren dat?

Danah boyd stelt dat het een grote mythe is dat jongeren niet geven om hun privacy. Ze zetten alles maar op Facebook of Twitter en denken niet altijd even goed na als het om hun persoonlijke gegevens gaat. Waarom zitten ze anders zoveel op social media?  In haar onderzoek gaat boyd dieper in op de zogenaamde ‘networkerd publics’. Dit zijn eigenlijk de bekende sociale netwerken, zoals Facebook, welke fungeren als opzichzelfstaand netwerk, maar ook als een plek waar netwerken (bestaande uit mensen) samenkomen. Naast dat deze netwerken een maatschappelijke betekenis hebben, spelen ze ook een belangrijke sociale rol. Vooral jongeren gebruiken deze netwerken om de wereld om hen heen te begrijpen en hun identiteit te construeren. Dat is ook wat hen aantrekt in het gebruik ervan, omdat ze hier de mogelijkheid krijgen om zichzelf te uiten en hun eigen publieke netwerken op te zetten.

Gebruik maken van sociale netwerksites betekent niet automatisch dat jongeren niets om privacy geven. Ouders kunnen dat bijvoorbeeld onderschrijven doordat hun kind op een gegeven moment wat meer privacy verlangt. Sommige ouders vinden dat best lastig en proberen hun kind juist scherp in de gaten te houden, waarbij soms die o zo belangrijke privacy van jongeren wordt geschaad. Iedere jongere geeft om privacy, maar de definitie hiervan varieert nogal. Zo zijn ouders een belangrijke factor als het gaat om de mate van privacy: hoe minder ouders aanwezig zijn, hoe meer de jongere het gevoel van privacy heeft. Privacy is ook in hoeverre anderen toegang hebben tot persoonlijke informatie. Of anders gezegd: de controle die jongeren over hun persoonlijke informatie hebben of de controle over de sociale situatie waarin ze zich bevinden. De vaardigheid om sociale situaties te controleren (denk aan gedragscodes) is bij jongeren nog minder goed ontwikkeld als bij volwassenen, dus ontwikkelen ze eigen sociale normen die ze wel kunnen handelen en die volwassenen soms minder goed begrijpen. Zie het volgende citaat uit het onderzoek van danah boyd en Alice Marwick:

“Throughout these conversations, teens consistently come back to the importance of  control and personal agency. They believe that privacy has to do with their ability to control a social situation, how information flows, and when and where they can be observed by others. Unfortunately, teens often struggle to assert control over situations, particularly when technology usurps their control or when their agency is undermined. More often than not, teens acknowledge this lack of control when people who hold power over them – e.g. their parents – insist on violating boundaries that teens create or social norms that they declare. Therein lies the key hypocrisy surrounding teens and privacy.”

Jongeren willen graag meedoen in een publieke omgeving, zoals Facebook of Twitter, maar ze willen niet altijd publiek zijn. Meedoen in een publieke omgeving betekent namelijk niet automatisch publiciteit of informatie publiek maken aan iedereen op elk moment van de dag. Wanneer je een face to face gesprek hebt met iemand, is deze informatie privé en moet je moeite doen om het publiekelijk te maken. Wanneer je online informatie deelt, is deze informatie al publiekelijk en toegankelijk voor iedereen en kost het juist moeite om de informatie privé te houden. Jongeren hebben verschillende strategieën om de informatie die ze via social media delen privé te houden of alleen toegankelijk te maken voor een select publiek (meestal vrienden). Een voorbeeld van een dergelijke strategie is het ontwikkelen van eigen sociale normen, zoals eerder gezegd, waardoor zij sociale situaties wel kunnen handelen. Een andere strategie is het plaatsen van statusupdates met informatie die autoriteiten, zoals ouders of leraren, niet begrijpen. Ouders zijn dan minder geneigd om te reageren op een dergelijke statusupdate. Daarnaast vragen ze zichzelf af of ze überhaupt wel mogen reageren en vragen wat er aan de hand is als de statusupdate informatie bevat die hen zorgen baart. Danah boyd noemt dit een opvallend verschijnsel, aangezien jongeren op deze manier een onzichtbare barrière ontwikkelen waarbij de ouders zelfs moeten gaan nadenken of ze zich wel mógen bemoeien met het leven van hun kind. Jongeren geven een andere betekenis aan wat zij op internet plaatsen, wat alleen begrepen wordt door hun vrienden. In plaats van ‘access to content’ controleren zij deze informatiestromen door ‘controlling access to meaning’. En dat is een manier hoe jongeren omgaan met privacy in een zeer publiekelijke omgeving.

Aansluitend op de bevindingen van boyd schreef YoungWorks Blog eerder over het aanbreken van de social circle era. Ook hier zagen we dat jongeren niet meer alles met iedereen online willen delen, maar liever met een selecte groep vrienden. De eigenschappen van de offline sociale vriendenkring worden steeds belangrijker in het online leven. Privacy staat hierbij juist hoog in het vaandel voor jongeren, in tegenstelling tot wat in verschillende mediaberichten over jongeren, privacy en internet geschreven wordt. Onlangs bedachten twee studenten nog het Blurshirt, een t-shirt met een QR-code dat automatisch je gezicht onherkenbaar maakt wanneer gênante (vakantie)foto’s op Hyves worden geplaatst. Geen massale verspreiding meer van informatie, maar je boodschap zo verpakken dat alleen een groepje insiders het begrijpen. Dat is de manier waarop jongeren met internetprivacy omgaan. En dat is dus helemaal niet zo gek!

Meer lezen over het onderzoek van boyd? Klik hier (PDF)

Voor de toespraak van danah boyd zelf, bekijk het filmpje hier onder: